Meaning

Meaning
crazy; frenzied; wild
Part of speech
adjective

Stroke order

Examples

  1. 粉丝们疯狂地尖叫。

    Fěnsīmen fēngkuáng de jiānjiào.

    Fan hâm mộ điên cuồng hét lên.

  2. 因为太喜欢这个明星,她疯狂地收集了他所有的照片。

    Yīnwèi tài xǐhuan zhège míngxīng, tā fēngkuáng de shōujíle tā suǒyǒu de zhàopiàn.

    Vì quá thích ngôi sao này, cô ấy đã sưu tầm điên cuồng tất cả ảnh của anh ấy.

Video

Composing characters

  • 疯

    fēng

    insane; mad; wild

  • 狂

    kuáng

    mad; wild; violent