Meaning

Meaning
to untie; to free; to absolve of; to get free of; to extirpate oneself; (Buddhism) to free oneself of worldly worries
Part of speech
verb

Stroke order

Examples

  1. 他终于从痛苦中解脱出来了。

    tā zhōng yú cóng tòng kǔ zhōng jiě tuō chū lái le.

    Anh ấy cuối cùng đã giải thoát khỏi nỗi đau khổ.

  2. 对他来说,退休是一种解脱。

    duì tā lái shuō, tuì xiū shì yī zhǒng jiě tuō.

    Đối với anh ấy, nghỉ hưu là một sự giải thoát.

Video

Composing characters

  • 解

    jiě

    surname Xie

  • 脱

    tuō

    to shed; to take off; to escape; to get away from