Meaning

Meaning
the outside world; external
Part of speech
noun

Stroke order

Examples

  1. 我很少与外界接触。

    wǒ hěn shǎo yǔ wàijiè jiēchù.

    Tôi rất ít tiếp xúc với bên ngoài.

  2. 他与外界完全隔绝。

    tā yǔ wàijiè wánquán géjué.

    Anh ấy hoàn toàn bị cách ly với bên ngoài.

Video

Composing characters

  • 外

    wài

    outside; in addition; foreign; external

  • 界

    jiè

    (bound form) boundary; border; (bound form) realm